Artykuły

[recenzja] Twarde O. Rafał Kwiatkowski

Chcecie poznać Twarde O? Przygotujcie się na mocne uderzenie, semantyczną hekatombę, nierytmiczne pląsania i symbolizm z dupy z nasionkami w tle. Będzie kontrast, dużo kontrastu, a do tego dysonans, zgrzyt i jeszcze więcej kontrastu. Kwiatkowski w swoim debiucie nie stara się być łatwy ani przyjemny.

[recenzja] Niższa szkoła jazdy. Bajan Szyrianow

Skrajny kolokwializm, narkotyczne wizje i platoniczny seks – wszystko to można znaleźć w książce Bajana Szyrianowa. Tekst, mimo że nie zachwyca głębią, posiada pewną dozę chemicznego mistycyzmu.

[recenzja] Świat na językach. Red. Piotr Śliwiński

Na początku tego roku na rynku wydawniczym pojawiła się kolejna praca zbiorowa poświęcona współczesnej poezji. Książka pod redakcją Piotra Śliwińskiego, jednego z bardziej rozpoznawalnych znawców poezji właśnie, krytyka literackiego, profesora Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.

[recenzja] Maszyna do czytania. Dorota Koman

Zacznijmy od twardych faktów – Maszyna do czytania to zbiór wierszy pochodzących z wybranych publikacji książkowych Doroty Koman. Ukazał się pod redakcją Wydawnictwa Iskry. Książkę można nazwać rozkładem jazdy przez wybrane utwory z siedmiu publikacji poetki (w tym tytułowej Maszyny do czytania), redaktorki, recytatorki i krytyczki literackiej. Jest bardzo długa, liczy 287 stron; została opatrzona czułymi komentarzami, m.in.

[recenzja] Utwory ostatnie. Jarosław Iwaszkiewicz

Jarosława Iwaszkiewicza kojarzy się z przedwojenną bohemą – inteligencją, jak to kiedyś mówiono. Tak przynajmniej polskie wykształcenie dało mi odczuć, przyporządkowując go do świata wczesnych Miłoszów, późnych Szymanowskich, jeszcze żyjących Baczyńskich i świeżo zmarłych Żeromskich. Byłam więc dość zdziwiona, kiedy przeczytałam, że ostatnie utwory są z lat 1978-80. Nie chodzi przy tym nawet o fakt, że nie mogłam sprawdzić, czy pisarz żył tak długo.

[recenzja] Inny kapitalizm jest możliwy. Andrzej Szahaj

Ostatnie 25 lat w Polsce upłynęło pod znakiem pochwały doktryny neoliberalnej. Zachłyśnięcie się teorią stworzoną przez Miltona Friedmana i Friedricha von Hayeka, a wcielaną w życie z uporem przez ekipę Leszka Balcerowicza i jego uczniów, nie zamieniło Polski w kraj mlekiem i miodem płynący. W ostatnich latach pojawia się coraz więcej głosów krytycznych wobec panującego systemu ekonomicznego.

[recenzja] Ulica Słowiańska. Klara Nowakowska

Zmysł obserwacyjny, którego pozazdrościłby niejeden socjolog, wyczucie pozwalające dostrzec językowe dwuznaczności, a wreszcie pociągający minimalizm. Ulica Słowiańska Klary Nowakowskiej ma wszystkie atuty, które mogłyby jej zapewnić zaszczytne miejsce na podium. Dlaczego więc jest od niego tylko (czy raczej – aż) o krok?

To, co skrapla się na kartce, 
to nie są w żadnym razie zdania na medal

[recenzja] Arkusz [^pi^gmalion]. Paweł Orzeł

Arkusz [^pi^gmalion] to gra. Co więcej, to gra z czytelnikiem, gra nierówna. A jednak publikacja jest czymś więcej niż tylko męczącym popisem możliwości twórczych. Paweł Orzeł komponuje wielopłaszczyznowy tekst, składający się z dziesiątek odniesień i wielu nakładających się, szumiących głosów – cytatów pozbawionych źródeł czy autorstwa. Właśnie w tym przejawia się wartość Arkusza

 

[recenzja] Ataturk. Twórca nowoczesnej Turcji. Jerzy S. Łątka

„Jakże szczęśliwy jest ten, kto może powiedzieć, że jest Turkiem” mawiał często twórca świeckiej Turcji, Mustafa Kemal Atatürk. Najnowsza pozycja Wydawnictwa Poznańskiego ukazała się na rynku w momencie, gdy oczy zachodniego świata bacznie przyglądają się poczynaniom Ankary. Jednak Atatürk… z pozoru tylko jest opowieścią o życiu ojca tego narodu.

[recenzja]. Nie wiem. Patrycja Kopacka

Odnoszę wrażenie, że to, co klasyczne, modernistyczne i uznane za tzw. kanon polskiej literatury, autorka przetwarza poprawnie. Ale kompletnie odrzuca to, co w młodopoetyckiej twórczości najważniejsze, czyli bycie na bieżąco z językiem.

 

Pages